.
.
Subject: imperiums vallen omdat het imperiums zijn: over-graai
.
.
.
.
.

Er wordt vaak veel gepraat over waarom een land of een imperium
ineenstort. Het lijkt mij dat het antwoord gegeven is met de vraag:
wie een land opbouwd tegen de zin van de overheerste periferie, die
doet aan machtswellust, die overgraait. Bij een imperium is dit in
hogere mate het geval, en vallen eventuele voordelen van lokale
organisatie weg want die zijn al lang bereikt op een veel kleinschaliger
niveau van integratie.

Een imperuim stort dus in, omdat het voortkomt uit over-graai, en
over-graai zal uiteindelijk moeten leiden tot de ineenstorting want
de definitie ervan is dat er geen stop op zit. Blinde over graai wellust.
Het imperium overgraait zichzelf, buitenlands danwel binnenlands, net 
zolang tot het zijn eigen structuur en iedere steun van degenen van wie
gegraaid wordt verliest en de leeg gegraaiden liever de dood kiezen dan
de orde in stand houden.

De ineenstorting van een imperium ligt besloten in zijn reden van bestaan.
Bij landen (koninkrijken) is dit minder het geval, want een koninkrijk
kan ook bestaan bij de gratie van lokale en regionale integratie die
positief werken. Sommige koninkrijken zijn ook gebaseerd op overgraai,
maar het kan zich stabiliseren. Het imperium echter voegt niets toe aan
het koninkrijk, en heeft daarom geen bestaansreden. Het imperium drukt
de veelvoud aan koninkrijken die zich met elkaar konden vergelijken en
in evenwicht hielden weg, waardoor een mono-cultuur ontstaat. Een mono
cultuur is in hoge mate gevoelig voor ineenstorting omdat het geen
diversiteit kent en daarom veel minder waarschijnlijk per toeval of per
beleid op oplossingen stuit. Een grootschalige monocultuur is een
uiterst logge machine die ook gevonden oplossingen niet ten uitvoer kan
leggen. De grootschalige mono-cultuur (het keizerrijk) kan zich geen
enkele fout kan permiteren, want haar structuur is dermate bros en
afhankelijk van ingesleten gewoonten en absurdistische geloven van haar
bewoners dat iedere kleine schok - zelfs een schok ten goede - het
imperium in elkaar kan laten storten.

Desalnietemin al deze broosheid van een imperium, komt het imperium op
individuele slaven over als een enorme overweldigende macht vanwege de
absoluutheid van zijn mono-cultuur en de onontkoombare grootte van het
geheel. Mede hierdoor, door het verpletteren van de menselijkheid van
het individu, kan het inherent broze en ineenstortende imperium een
verbazingwekkende stabiliteit bereiken. De stabiliteit wordt in hoge
mate gevoed door een populariteit van de heersende monocultuur in het
imperium om de 1 of andere reden.

10 punten voor wie nu nog wakker is.

Moraal van het verhaal: imperium / keizerrijk, slecht. Koninkrijk of
lokale integratie, soms goed soms slecht. Totale des-integratie, niet
al te bevorderlijk zou ik denken. De voordelen worden al gepakt bij
de lokale / regionale of landelijke grootte. Ga je verder dan krijg je
overgraai en stabiliteringspogingen via het overweldigen van het
individu dat toch al inherent is aan het keizerrijk.
-- 
        ,,,,,,, ,,,       http://www.socialism.nl 
___/_/////////_//////,.    
   \\\\ \\\\\\\\\ \\\`            The Good Feather ASCII Ribbon campaign for
          ```````` `              decent Usenet discourse & etiquette.