. . Subject: Invoeren van grenscontroles & barrieres . . . . . . . . Het is nodig in een niet-ideale wereld, waar mensen diep worden uitgebuit in het buitenland om goepkope goederen te maken voor hun export ook naar Nederland, om afdoende grenzen op te trekken: tarrief muren om de binnenlandse markten en sectoren in leven te houden voor de thuisproductie. Ten tweede leidt zo'n systeem wereldwijd door alle landen tot een rigoreuze economische stabiliteit, want ieder land wordt zelf-voorzienend en is dus in hoge mate en zeker voor basisvoorzieningen geïsoleerd van wat er in alle andere landen gebeurd. Zo'n opzet leidt ook tot nationale politieke soevereiniteit (zelfbeschikking). Het tegenovergestelde systeem leidt tot het verplaatsen van fabrieken, wereldwijd wordt gezocht naar de goedkoopste arbeid. Bedenk namelijk dat de mensheid zich nog altijd beestachtig gedraagd naar zichzelf toe: er zijn bazen en slaven, en de bazen proberen zo rijk mogelijk te worden. Het lang laten draaien van een geglobaliseerde economie leidt tot wereldwijde specializatie, vooral op basis van prijs/kwaliteit en niet op basis van eerlijke lonen en eerlijke handel; die wereldwijde specialisatie (bij goedkope vervoerskosten, en die zijn nu heel goedkoop) krijg je een monolithisch systeem. Dat systeem leidt aan een gebrek aan diversiteit, alhoewel dat iets kan worden beschermd met anti monopoliewetgeving, de vraag is echter hoe lang dat vol te houden is tegen de economische krachten in. Hoe dan ook: het wereldwijde systeem is 1 systeem, als dat schokken ondergaat zijn die schokken onmiddelijk wereldwijdt. De planeet is zo onvoorstelbaar groot dat een wereldwijdt staatssysteem geen enkele democratische inhoud kan hebben, behalve als de democratische wil op onderdrukking is gericht. Daarom staat er geen democratische wetgever, - handhaver en - staatsbeleid systeem tegenover het economische proces, dat helaas momenteel nog altijd in de anarchie van het kapitalisme verkeerd. Alles wijst dus op het ontstaan van dictatuur in een wereldwijd (kapitalistische) monolithisch handel-systeem, want ook de nog zo mooi verkochte democratie zal in de praktijk een corrupte dictatuur zijn. De oplossing is dus terug naar het modulaire ontwerp: soevereine gebieden met een totaal-pakket aan alle of in ieder geval de meest belangrijke industrieën. Dus hoe doe je dat ... Op dit moment, terwijl de crisis Nederland nog vooral in de financiele sector lijkt te raken en dus nog altijd vrij simpel bureaucratisch is op te lossen, zou het slim zijn om voor een langzaam overgangsmodel te kiezen. Wat in generaties is afgebroken door de heersende klassen, moet ook in generaties weer worden opgebouwd. Neem de kledingindustrie als een voorbeeld: We kunnen nu ineens tariefmuren opstellen, en dan achteroverleunen in de hoop dat er Nederlandse kledingindustrie ontstaat, hetgeen ook heel goed mogelijk is natuurlijk, als de tarief muren maar hoog genoeg zijn. Echter dit is nogal een schokkende methode. Daarom zal er ook meer weerstand tegen komen, meer ellende opleveren dan wellicht nodig, en er worden ook meteen weer veel smokkelroutes geopend. Dus wat zou kunnen is dat je met (sociaal) krediet sokkenindustrie opent, of T-shirts industrie. Als overheid, met sociaal-kapitaal dus, liefst zijn die bedrijven dus al meteen gestart met vormen van arbeiderszelfbestuur. Omdat het om een keten gaat kun je ook meteen investeren in een nieuwe garen en draden industrie, en de landbouw en veeteelt grondstoffen hiervoor. Het zal best wel een paar jaar duren voordat je een tien of twintigtal bedrijven in deze sector hebt. Tegelijktertijd schroef je de tariefmuren omhoog, totdat deze nieuwe sector op z'n minst concurrerend kan draaien op prijs met import. Een logische vorm van tarrief is een quotum: NL heeft zo'n 30 miljoen paar sokken per jaar nodig, en consumeert er momenteel zo'n 50 miljoen per jaar ... en de nieuwe sokken industrie die je hebt gefinanciert produceert zo'n 500.000 sokken per jaar, dan stel je bijvoorbeeld een quotum van 30 miljoen buitenlandse sokken in. Je rommelt net zolang met dat quotum tot de thuisindustrie als geheel (niet elk bedrijf afzonderlijk, want die zijn weer in competitie met elkaar om de gunst van de koper) zijn afzet kwijt kan. Verder rommel je nog wat met quotums en met tarieven op import aan sokken, dat de vraag naar sokken groter wordt dan het aanbod en er dus marktruimte voor meer bedrijven bijkomt. Sokken worden duurder, tot dat de bestaande industrie aan de hogere vraag heeft voldaan en middels competitie de vraag weer is gezakt naar een marktconform niveau (dat dus veel hoger ligt dan eerst, omdat er nu eerlijke lonen in die industrie worden betaald ipv slavenlonen in het buitenland). De kosten hiervan zijn dat de welvaart in NL enorm daalt, misschien wel met 75% als je dit in alle industrieën doet. Het voordeel is dat we niet meer schuldig zijn aan het kopen van slavenproducten, en niet meer gevoelig voor buitenlandse instabiliteit, en de werkgelegenheid gaat omhoog want we maken hier alles weer. Dit moet nu meteen gebeuren. Klein beginnen & groot eindigen. * Ik wou het even gezegd hebben, wetende dat dit land wordt geleid door kinderen, zodat als later de chaos uitbreekt dat het ook allemaal anders had gekunt als mensen hadden nagedacht. Breekt dan eenmaal de chaos uit van het wereldkapitalisme, dan wordt je misschien gedwongen om plotseling complete industrieën uit de grond te stampen (met het risico dat je de economie verkeerd structureerd, met veel te grote operaties, veel te dictariaal omdat alles om (nood) productie draait.) Dan kijken we misschien terug naar deze dag en zeggen we: zo had het ook gekunt, dat was beter geweest. Eerlijk gezegd verwacht ik dat, maar we zullen zien. Dit is de logische weg: soevereine staten, ze maken alles weer, de grote nationale industrieën (ik bedoel niet genationaliseerde industrieën maar 'nationale' industrieën, gezonde sectoren die elkaar beconcureren, liefst vele behoorlijk kleine operaties, liefst zoveel mogelijk onder arbeiderzelfbestuur, en met een genationaliseerde krediet sector (verbod op verkopen van geld op rente, of althands een wetgeving die dat als effect heeft: niet meer de macht van het grote privé geld, maar de macht van het volk in de overheid en haar wil ook in de bedrijfskrediet branche (vooral)). -- ,,,,,,, ,,, http://www.socialism.nl ___/_/////////_//////,. \\\\ \\\\\\\\\ \\\` De goede veer lintjes campagne voor ```````` ` keurig Gebruiksnet gesprekken en vormen.